Lopathon

In de zoektocht naar manieren om de clubkas te spekken wordt in 1986 voor het eerst een lopathon gehouden. De achterliggende gedachte is heel simpel; een uur lang rondjes van 250 meter lopen en je daarvoor laten sponsoren door vrienden en bekenden.

Als locatie wordt gekozen voor het veld van de Brinkboys. Ook de volgende jaren kunnen we hier terecht, met als klein uitstapje 1987, als de leden zich in het zweet lopen op het Meidoornplein. In 1992 gaat het mis; de regen is spelbreker, zodat één en ander afgelast wordt. Juist dit jaar zijn de voorbereidingen heel groot om er een ware happening van te maken. Het betekent dan ook direct het (voorlopige) einde van een jaarlijkse inkomstenbron van tussen de 700 en 1000 gulden.

 

In 1997 wordt de "traditie" weer opgepakt omdat het toch wel een makkelijke manier is om de financiële toestand van de vereniging te verbeteren. In verge-lijking met een decennium geleden, laten de deelnemers zich nu vaak sponsoren voor vaste bedragen. De opbrengst per lid is dan gemiddeld hoger, terwijl er minder inspanning geleverd hoeft te worden. Er zijn dan ook leden die rond de 100 gulden verdienen voor de club, terwijl ze er maar enkele rondjes voor gelopen hebben ....
Dankzij de medewerking van korfbalvereniging Rood-Wit kan er nog steeds gebruik gemaakt worden van de accommodatie op de Brink. Voor het jaar 2000 staat er in mei wederom een lopathon op het programma. Ieder jaar is het weer afwachten in welke vorm het startschot nu weer gaat klinken. In de tachtiger jaren gebruikt voorzitter Leo Koopman een strijker, terwijl Peter Pap er de laatste keren voor kiest om "Pang" te roepen.